HEY

W pierwszym składzie znaleźli się ponadto: Katarzyna Nosowska (wokal), Marcin Żabiełowicz (gitara), Robert Ligiewicz (perkusja) oraz Marcin Macuk (gitara basowa). Ten ostatni szybko został zastąpiony przez Jacka Chrzanowskiego.

Grupa największą popularnością cieszyła się w latach 1993–1995. W ich ówczesnej twórczości można doszukiwać się wpływów i brzmień zespołów spod znaku grunge. Ich debiutancka płyta Fire rozeszła się w ponad 200-tys. nakładzie, co stanowi jeden z lepszych wyników w historii polskiego rocka i muzyki w ogóle. Z tego albumu pochodzą największe przeboje zespołu, jak Zazdrość, Teksański, Dreams czy Moja i twoja nadzieja. Ostatni z tych utworów był hymnem pomocy powodzianom w 1997. W 1999 Piotr Banach opuścił zespół Hey. Jego miejsce zajął Paweł Krawczyk.

Z zespołem współpracowali m.in. Andrzej Smolik, Leszek Kamiński, Lech Grochala.

Hey jest laureatem siedmiu Fryderyków, Kasia Nosowska dodatkowo sześciu, za twórczość solową.